დასაჯდომელსა უსჯულოთასა არა დასჯდე, კუნტო

სანატრელნო შვილნო, როგორც წინად გადმოვდექ ქადაგებად ამის საიტის ამბიონიდანა, შეითქვნენ მზაკვარნი და უკუე დღესა, დიდისა მამისა ჩვენისა იოანეს კალთაშეკედლებულნი შესდგნენ უწმინდესსა რჩულსა და მაჰმადიდებლობის წმიდა საუნჯესა, რაოდენ უფრო ცილისწამებაში განირთხნენ რომ მამა მარჩენალსა და უსპეტაკესსა ქურუმთქურუმსა გადასწვდნენ, კითხვებითა და უგულვებელყოფითა ყოვლისა მართლისა და გურჟთველურისა.

ეჰაა, ამათ ათარეშებდა დიდის სტალინისგან გამოწრთობილი ხუცესი? გადავრეკე ერთგან, ორგან, ეს ურჯულო ყურმილი გამოსადეგიცა ყოფილა, განა? შევუთანხდი ვაჟკაცებსა, გული რომ უძგერთ და ქალის ადგილიცა იციან, რამდენსამე დედაკაცსა და გავწვრთენ მოქცევაშიდ.

ოი რა დღე აწიეს, სულ კუდით ქვა ასროლინეს, მაგრამ მანამდე რამდენიმე რჩევა დავუყარე და მსურს გაგიზიაროთ რათა თქუენც არ შთავარდეთ დაბრკოლებაში.

ევას მიერ საცნაურ არს, რომე, დედათა ბუნებაი იწრო არს, მათი საოხრეც მძლავრად მოითხოვს სარგებელსა (ეულად დარჩენილობაშიდ რომ არ გაურჩდნენ და მარტოობაშიც არა დაიქცნენ) ვინაითგან იქ მრავალი მოზვერი დაიჩაჩხებოდა და მხევალნი ესე ქრისტესნი არცა არიან ჯერეთ წმინდანნი სულითა და გონებითა, განვუწესე: “შვილო, შემოიჭირე წელსზედ ქამარი და ამოჰფხაჭნე მასზედა მცნებაი უფლისაი, რომელიცა გინკრძალავს მრუშობასა” ოდეს მოგიახლოვდეს მამაკაცი, თვალნი განარიდე, ან ფხორჭნას მოჰყევ, კივილი წამოიწყე, წივილსა შეჰყევ, ამრიგად დაფრთხებიან ეშმაკნი და წარვლენ შორეთში. განეკრძალენი ურჯულოთა მათ და შეიყვარე მხოლოი ერთი, რჯულდებაი და ყოველი რასაცა ბაგეთა ჩემთაგან აითვისებ. მხევლობაი იგი წარვიდა ურჯულოთა მათ მოსაქცევლად და შიგადაშიგ მაწუხებდა რეკვითა, მამაო, ზოლტნი იგი ქვეშსაგებელისანი გამოუჩნდა ერთსა მას სატანის ძესა ზემოით შარვალსაო და თვალნი ჩემნი შეიბილწნენო – რაღა მექნა? რისხვისა დრო არ იყო, ავდექ და შენდობა მივეც.

განა მოერევა დიდსა სწავლაშიდ განწვრთნილსა სულთა მპყრობელსა მამასა ეშმაი? ამრიგად თადარიგი დავიჭირე და მამაკაცებს ვურჩიე, წარსვლამდე გამოეყოთ გამოსაყოფი ონანითგან ცნობილი და დარეთხიათ, რათა შემდგომ ვნებასა ცდუნებასა და ლმობიერებაშიდ არ შეეყვანა, ამრიგად კი საქმისათვის ღვრანჭი მოედო.

ეს ყოველნი დაიცვენ, მხოლოდ ერთმა გადმოჰრეკა ვაჟთაგან, ჩუჩუნი დამეწყოვო, მე კი დავჰკივლე და დავცოფე.

პირიდან ბაგეთა აცლიან მხედარნი მაჰმადიდებლობისანი ამ სატანის კერძთა, ცილისწამებითა სატანას უგებენ, ცნობილია ხერხებში… მაგრამ უფრორე ტკბილ იყო დალოცვაი უსპეტაკესისა მამისა, რომელიცა ქალთა ოქროს ჰაპკსა დაჰპირდა, მამაკაცთა კი ნაყოფთა კურთხევასა…

ესრეთ განვდევნეთ კაცთა მოდგმის მტერნი, შენცა მკითხველო, განეშორე ვნებასა, დაემხე მსმენელი ყოველივე ამისა და აღმოსთქუი პირისაგან შენისა! თუ ვერ შესძლო წარმოთქმაი აჰკრიფე

სახელითა კონტროლისა და ალტისა და წმიდისა დილეითისათა, ამენტერ!