ცხოვრებაი და მოქალაქეობაი გულაანთ მახოსი

ქრისტეს მიერ საყვარელნო ბიძანო და ბიცოლანო, შევსდექი მარხვად და ვერღარა ძალმიძს უბნობად თქვენდა მომართ, სახიერია ბატონი ჩვენი უსპეტაკესი მამამარჩენალი!

კუზიანთა მმუსვრელი და გულღიათა განმამხნევებელი.

მტერნი ჩვენნი უცხოდ არღა არიან საშიშნი, მხოლოი ორთოდოქსოპულოები განარღვევენ უბიწოსა კვართსა ქრისტესასა და მხარსა აუბმიან მზაკვართა!

ესე შინაგანი ლეში უნდა წარიკვეთოს ვითარცა პროსტატა!ისინი ეტლებითა და ისინი ჰუნებითა, ჩვენ კი სახელითა უფლის ჩვენისათა!

მაგრამ გასახარიც ბევრი აქვს ნეტარსა ერსა ხრისტესასა! აგერ ბიჭმან მალხაზმან მოიმოწაფნა რუსთა მპყრობელი დიმიტრი და განერთხა ქვეშე ფერხთა მისსა სამშობლოის სიყვარულისთვინა!

მხოლოი კრებული ესე, კურთხეული უსპეტაკესისაგან უყოყმანოდ განუდგება ანტიქრისტეს აპოსტასიაში მყოფსა სივრცესა ევროპისასა! ჰოი წყეულნო და ცოფნო, გონებითა და სულითა!მხოლოი რომ დავრჩე, მაინც განვაპობ არღა არსებულსა ტვინსა თქვენსა და იქ ჩავასხამ მამისა გაბრიელის ზეთსა!

შეიკრიბნენ ქუაბ ავაზაკნი ტელეკომპანიასა რუსთავისასა და დაიწყეს ცრუფუცილი წინააღმდგომ ნეტარისა ამის კაცისასა!

გვერდნი მათნი და ფერდნი მოფრიალდნენ მიტოვებული კარებივითა!

ჰოი სიძვის დიაცო ლალი მოროშკინავ, ჯერეთ ჩვენს პირზედ მდგომო და მერეთ განდგომილო!

ჰოი შენ, დავით პაიჭაძევ, უგნურებათა დამნერგველო!

დაი შენე? კვესიტაძე ეკავ? არღა აპირებ სიკვდილსა? მოგივლენ ეშმაკნი ათასეულნი და ბევრეულნი და წარიღებენ სულსა შენსა ბნელეთის ღრიჭოებში, იქნება შემდგომ კბილთა ღრჭენაი და ოხვრებაი!

არ შედრკეთ მამულის მცველნო ბიჭებო! ჰოი აგრემც ჩაგეკონებით ბანჯგვლიანს მკერდში! თავსა შენსა განკრიალებულსა ჩავკოცნი და ჩავპროშნი მალხაზი, ჰოი რა ვაჟკაცი განეზარდე დედას სამშობლოსა!

შვილო, დიდი დრო წარხა მას შემდგომ რაც აღსარებაი ჩამაბარე, ხოლო მაცქერალი შენის დიდებულის საქმეებისა, განგაცილებ შენ ეპიტემიასა დადებულსა მიერ ჩემგან, ამიერითგან განიხადე სამოსელი მკვნეტარაი და მკაწვრელი, არღა აკეთო წიწიბურასზედ, დაიბერტყე მატლნი! მხოლო ამას გთხოვ, ნურღა შეშთანთქავ ხორცსა და შეხვრეპ რძესა ოდეს არს ჟამი სახსნილოი!

ნურცა მამალსა ვირსა მოწველი და შეაპარებ რძედ ქვეშევრდომთა შენის რედაქციისათა! სხვა ყველაფერზედ მომიცია კურთხევაი აგრემც იკურთხოს თესლი შენი ამიერითგან და უკუნისამდე, დასამრავლებლად ბალღთა!

ამინ, ამინ, ამინ!